Σάββατο 25 Μαρτίου 2017

Χρόνια Πολλά!


Από την επανάσταση στην παρακμή.


Μερικοί νομίζουν πως όσο απομακρυνόμαστε από τα ιστορικά γεγονότα, τόσο πιο πολύ μπορούν μετά να τα κόψουν και ράψουν στα μέτρα της ιδεολογικής πετριάς που έχουν στο κεφάλι. Πρωταθλητές του σπορ οι σαλεμένοι του πολιτισμικού μαρξισμού, αυτοί που μισούν την ίδια τη γη που πατάνε, τα σύμβολα της, τους ήρωες της και τις ιδέες τους, αυτοί που βγάζουν καντήλες και μόνο στο άκουσμα του όρου Έθνος και που παθαίνουν επιληψία βλέποντας παντού “φασίστες”. Με τα κριτήρια αυτής της πυροβολημένης “φάλαγγας” των ιντελιγκέντσηδων, των οργίλων σινιέ αντεξουσιαστών από το Μωραΐτη και άλλα ευαγή ιδρύματα εθνικής αποκολοκύνθωσης, ο Κολοκοτρώνης, ο Νικηταράς, ο Καραϊσκάκης, ο Κανάρης, οι Μποτσαραίοι, ο Γιωργάκης Ολύμπιος, ο Δημήτριος και ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κι οι μαυροντυμένοι φοιτητές του Ιερού Λόχου, όλοι όσοι πήραν τα όπλα ενάντια στον Τούρκο σουνίτη δυνάστη, δεν ήταν παρά πρώϊμοι ...”χρυσαυγίτες”.
Αυτό το όνειδος της πνευματικής αναζήτησης, ψευτοδιανοούμενοι που πρόδωσαν την Πατρίδα και τον λαό της, που δεν έχουν απαντήσει σε κανένα σοβαρό επιστημονικό, φιλοσοφικό ζήτημα, ούτε και έχουν θέσει κανένα ερώτημα της προκοπής, θα πεθάνουν σε έσχατο γήρας και θα έχουν αφήσει πίσω τους από μια διανοητική τρύπα στο νερό και από μια μαύρη πέτρα που πέταξαν με τα κρινένια χεράκια τους στην Ελληνική Παιδεία, στο Εθνικό Σχολείο, στην ταυτότητα του πολύπαθου και γενναίου Έθνους μας, στους Έλληνες, που με κιβωτό της ταυτότητας μας την Ορθοδοξία, περάσαμε δια πυρός και σιδήρου από τα ματωμένα πεδία της Ιστορίας.

Καθηγητάδες και κοπροκάναλα, με κομπέρ συγγραφείς του τάλαρου, προσπάθησαν κατ’ επανάληψη να λοιδορήσουν την αγωνιστική παράδοση του λαού μας, να πουν πως, ε, δεν ήταν και τόσο άσχημα με τα “αδέρφια” μας τους μεμέτηδες, πως οι Τούρκοι ήταν και είναι φίλοι μας και θέλουν το καλό μας, πως κάναμε ...εθνοκάθαρση κι εμείς. Κυρίως όμως τσαμπουνάνε, φουλαράτοι, θρασείς και αεράτοι, πως η επανάσταση ήταν ταξική, πως το Έθνος μας είναι ένα όψιμο δημιούργημα του Κοραή και των κυβερνήσεων του νεοελληνικού κράτους, χωρίς καμμία φυλετική και πολιτισμική συνέχεια της Αρχαίας Ελλάδας κι ας τους διαψεύδουν οι ειδικοί. Με απλά λόγια, λένε πως είμαστε ένα μπάσταρδο συνονθύλευμα ντόπιων και περαστικών, που καπηλευτήκαμε το αρχαίο κλέος και πως είμαστε ίσα κι όμοια με τον δυνάστη μας, που δεν ήταν και τόσο κακός. Δηλαδή ίσα κι όμοια ο Κολοκοτρώνης κι ο Ομέρ Βρυώνης, ο σκλάβος που αγωνίζεται για την ελευθερία του με τον τζιχαντιστή σουνίτη δυνάστη. Ίσα κι όμοια το δίκιο με το άδικο.

Ταξικός όμως ήταν μόνον ο κάλος στον μαρξιστικό εγκέφαλο τους.
Η Επανάσταση ήταν ένας ανελέητος Εθνικός και Θρησκευτικός πόλεμος. Σουνίτες ήταν οι δυνάστες μας και δη τζιχαντιστές. Έτσι επεκτάθηκαν, με την βία και τους εξισλαμισμούς, άλλους βίαιους κι άλλους, όπως των προδοτικών ελίτ μας, υπό το δέλεαρ της διατήρησης των προνομίων. Κι ήταν τζιχαντιστές διότι έκαναν Ιερό Πόλεμο κι όλα αυτά τα καλούδια συμπεριφοράς που βλέπουμε με δέος και απέχθεια σήμερα στην Ράκα ή την Μοσούλη, όπως οι αποκεφαλισμοί, γίνονταν και τότε. Κατέκοβαν τον λαό μας και τους άλλους υπόδουλους λαούς, είτε με το σπαθί, είτε κλέβοντας ψυχές με τον εξισλαμισμό. Κι αν δεν υπήρχε η Ορθοδοξία να σηκώνει τείχη ανάμεσα σε μας και τον δυνάστη, θα μας είχαν καταπιεί όλους. Γι’ αυτό χρωστάμε στην Ορθόδοξη Εκκλησία και τους λειτουργούς της αιώνια ευγνωμοσύνη για την διάσωση της ταυτότητας μας.

Αυτοί λοιπόν οι προδότες ιντελιγκέντσηδες και το παρακράτος του μηδενισμού, προσπαθούν να βάλουν την Ιστορία στο κρεβάτι του “προοδευτικού” Προκρούστη, όμως ακόμη οι πηγές και τα τεκμήρια είναι εκεί. Διαβάστε τον Μακρυγιάννη, τον Κολοκοτρώνη, τον Κασομούλη, διαβάστε ό,τι έγραψε η αληθινή αριστοκρατία του Έθνους, οι πρόμαχοι της Ελευθερίας μας κι από τις πρώτες γραμμές το σκουπιδαριό των μηδενιστών αναθεωρητών πάει στην χωματερή της Ιστορίας.

Για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. Όλη η απάντηση σε μια φράση.
Με την πάλα, το γιαταγάνι και το καριοφίλι, με τα μπουρλότα και τις πιστόλες, τους πήγαμε σπρώχνοντας ως πίσω στην Ασία, γκρεμίσαμε τα περισσότερα τζαμιά τους ή τους αλλάξαμε χρήση, διότι ήταν σύμβολα κυριαρχίας των απίστων, λέρωναν την γη των Χριστιανών που υπέφεραν αιώνες από την βαρβαρότητα του χαλιφάτου.

Δεν ήταν εργάτες που ξεσηκώθηκαν κατά των αφεντικών τους.
Δεν ήταν διεθνιστές vegan αλληλέγγυοι, φρικιά, antifa ή μπαχαλάκηδες.
Ήταν το ένοπλο Έθνος.
Ήταν κλεφταρματωλοί, παπάδες, καραβοκύρηδες, αγρότες, βοσκοί, γραμματισμένοι κι αγράμματοι, έμποροι και ταπεινοί χειρώνακτες. Ήταν σχεδόν όλοι. Υπήρχαν και τότε “σώφρονες” κι υπήρχαν κι αργότερα, που θέλανε μικρά και έντιμο Ελλάδα, όπως υπήρξαν και το 1940-41, που θεωρούσαν τον αγώνα μάταιο και θέλανε να χαλαρώσουμε και να απολαύσουμε τον Άξονα, υπάρχουν και τώρα, που δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα να ξαναπάνε τα σύνορα στη Μελούνα, αρκεί αυτοί να διατηρήσουν τα προνόμια τους.

Χάρις στην “αφροσύνη” αυτών των Ελλήνων Χριστιανών επαναστατών υπάρχουμε.
Είναι σοβαρό ζήτημα η σημερινή προδοσία των διανοούμενων, η ασεβής επίθεση στο νόημα του Αγώνα και τους Ήρωες του. Σήμερα όμως συμβαίνει κάτι θανάσιμα πιο επικίνδυνο, διακυβεύονται τα ίδια αποτελέσματα της Επανάστασης, η ύπαρξη αυτού του Έθνους που στην προμετωπίδα του Συντάγματος του έχει ως προοίμιο το “Εις το όνομα της Αγίας και Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος”.
Η Πατρίδα γερνάει, πεθαίνει κι αλλοιώνεται βιολογικά και πολιτισμικά. Από το 2011 η υπογεννητικότητα είναι σταθερά αυξανόμενη, διότι οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις.
Ολοένα δε και περισσότεροι σουνίτες μουσουλμάνοι με σχέδιο και οικονομικά οφέλη του καθεστώτος Ερντογάν, μπαίνουν λάθρα κι εποικίζουν την χώρα, υπό την ανοχή ενός ευνουχισμένου κράτους. Ο δουλέμπορος και τρομοκράτης ηγέτης της γείτονος, δεν το κρύβει, μας απειλεί συνεχώς με το λαθρομεταναστευτικό γιουρούσι, που οι ντιλεντάντηδες των αυτοκτονικών ελίτ της “πολιτικά ορθής” Ευρώπης, έχουν βαφτίσει πολύ χαριτωμένα “ροές”.

Ρέει σουνίτες αδέρφια. Και την βρύση την ελέγχει ο ημίτρελος ισλαμιστής δικτάτορας της Άγκυρας.
Κι όμως η μόνη αντίδραση του γκουβέρνου είναι να σπέρνει hot spot, άλλος ένας ευφημισμός για τους τσαντιρομαχαλάδες των μουσαφιραίων, που στριμωγμένοι, απελπισμένοι, αρκεί μια μικρή δυναμική μειοψηφία φανατικών, για να λειτουργήσει σαν πυροκροτητής. Είναι δε πέρα από προφανής ο σκοπός του σκληρού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ να τους κρατήσει μόνιμα εδώ και να τους δώσει σαν “δώρο” ελληνική ταυτότητα, ώστε να γίνουμε μούλτι κούλτι.

Σαν να μην μας έφτανε η φτώχεια, το επιστημονικό παιδομάζωμα των νέων και η φυγή τους στο εξωτερικό, οι κερδοσκόποι κι οι γείτονες εχθροί, σαν να μην μας έφταναν οι λύκοι απέξω, έχουμε και τους λύκους μέσα, που τρώνε τα θεμέλια από το κοινό μας σπίτι. Μαζί με τους τροχονόμους προσφύγων και λαθραίων, τις ΜΚΟ με τις βαθιές τσέπες, τους “αλληλέγγυους” κουκουλοφόρους με τα ρόπαλα, επίορκοι εκπαιδευτικοί σε σχολεία και πανεπιστήμια, αντί να διδάσκουν Ελλάδα και περηφάνεια, συγκροτούν κι ενθαρρύνουν μηδενιστές βάνδαλους και υποψήφιους τρομοκράτες, διαδίδουν τα μισελληνικά ράκη τους σε ψυχές νέων. Πληρώνονται από τους Έλληνες, για να ανατρέφουν αυτόμολους. Υπηρετούν οτιδήποτε πλην του όρκου τους.

Δεν είναι πρόοδος να πριονίζεις τα πόδια σου, να συκοφαντείς ως “ρατσιστικές” και “φασιστικές” τις ιδέες του πατριωτισμού, την εθνική σου ταυτότητα, τους αγωνιστές στους οποίους χρωστάς την ελευθερία σου
Δεν είναι σύγχρονο να υπονομεύεις την εθνική και κοινωνική σου συνοχή λόγω ιδεοληψίας.
Δεν είναι ανθρωπιστικό να γίνεσαι “χρήσιμος ηλίθιος” των δουλεμπόρων, των Τούρκων ισλαμοφασιστών, των ποικιλώνυμων συμμοριών του Σόρρος και του ακροαριστερού παρακράτους.
Δεν είναι εκσυγχρονισμός η εθνική αυτοϋπονόμευση και αφασία.

Μπορείς να τιμάς την παράδοση και τους Ήρωες σου, να διαφυλάσσεις την εθνική σου συνοχή και ταυτότητα και ταυτόχρονα να φτιάξεις σύγχρονο κράτος, να είσαι πρωτοπόρος στην τεχνολογία, να δημιουργείς σύγχρονες επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας.

Δεν είναι μοντέρνο να είσαι ραγιάς ή άπατρις. Είναι ηλίθιο και αυτοκαταστροφικό.
Είμαστε τυχεροί που ο Γιος της Καλογριάς δεν ζει, γιατί αν έμπαινε σήμερα με τους τζοχανταραίους του στην Αθήνα, καβάλα στο αραβικό του άλογο, περνούσε από τον Βοτανικό κι έβλεπε στο τζαμί, αριστερούς κι ενοχικούς “κεντροδεξιούς” να στριμώχνονται στα εγκαίνια, τον Άδωνι με μπλε ελεκτρίκ κουστουμιά από τον Μπρακούλια και την πόλη έρμαιο συμμοριών μηδενιστών, θα τους έπαιρνε όλους φαλάγγι...

Κυριακή 19 Μαρτίου 2017

Σάββατο 11 Μαρτίου 2017

«Χάριν τῆς ἑνότητος»


το Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί γίου Βλασίου, εροθέου

Πολλές φορές στίς διάφορες συναντήσεις νθρώπων, κόμη καί σέ κκλησιαστικά Συνοδικά ργανα, διατυπώνεται ποψη τι πρέπει νά συμφωνήσουμε σέ να θέμα, στω καί ν χουμε διαφορετική γνώμη, «χάριν τς νότητος». Καί συμβαίνει τά δια τά Συνοδικά ργανα, στά ποα συμμετέχουν ο διοι νθρωποι, νά ποφασίζουν διαφορετικά, πράγμα τό ποο δικαιολογεται τι γίνεται «χάριν τς νότητος» «γιά τήν νότητα».

πάρχουν δέ καί νθρωποι, πολιτικοί, κκλησιαστικοί, ο ποοι διατείνονται τι γωνίζονται γιά τήν νότητα το σώματος στό ποο συμμετέχουν, σάν κάποιοι λλοι νά μή νδιαφέρωνται γιά τήν νότητα.

πό τήν ρχή, πρέπει νά σημειωθ τι νότητα στήν κοινωνία καί τήν κκλησία εναι πώτερος στόχος στόν ποο πρέπει νά ποβλέπουμε. δίως στήν κκλησία ατό εναι σκοπός λων, φο ατό πιτεύχθηκε τήν μέρα τς Πεντηκοστς, σύμφωνα μέ τό Κοντάκιον τς ορτς: «τε καταβάς τάς γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν θνη ψιστος∙ τε το πυρός τά γλώσσας διένειμεν, ες νότητα πάντας κάλεσε». Ατό εναι τό ργο το γίου Πνεύματος, πού νεργε στήν κκλησία. τσι, νότητα στήν κκλησία εναι μπειρία τς Πεντηκοστς, γι’ ατό πάρχει νότητα τν ποστόλων καί τν Πατέρων στήν θεολογία.

μως, εναι παραίτητο νά σημειωθ τι νότητα μπορον νά χουν καί σοι ργάζονται τό κακό καί σοι παρτίζουν μιά γκληματική ργάνωση, πού ποβλέπουν στήν διαίρεση καί τήν κακοδαιμονία τς κοινωνίας. Ο νθρωποι ατοί νδιαφέρονται γιά τήν νότητά τους, στε νά διαπράττουν τό κακό καί νά μή ποκαλυφθον. πότε, δέν εναι πώτερος σκοπός νότητα, λλά συνδυασμός τς νότητας μέ τήν λήθεια.

Στήν θεία Λειτουργία προτρέπονται ο πιστοί μέ τούς λόγους: «Τήν νότητα τς πίστεως καί τήν κοινωνίαν το γίου Πνεύματος ατησάμενοι, αυτούς καί λλήλους καί πσαν τήν ζωήν μν, Χριστ τ Θε παραθώμεθα». νότητα στήν κκλησιαστική γλώσσα δέν εναι φηρημένη καί προϋπόθετη, λλά συνδέεται μέ τήν πίστη, εναι νότητα τς πίστεως, πως ποκαλύφθηκε πό τόν Θεό στούς γίους καί συνδέεται σαφέστατα μέ «τήν κοινωνία το γίου Πνεύματος» καί βεβαίως προϋποθέτει τήν γκατάλειψη λης τς ζως μας στόν Χριστό. Μιά τέτοια νότητα εναι ελογημένη πό τόν Θεό καί χι νότητα πού μπορε νά χουν καί ο αρετικοί μεταξύ τους, πού στηρίζονται στόν στοχαστικό λόγο καί πολεμον τήν ρθόδοξη διδασκαλία. 

πόστολος Παλος στήν πρός φεσίους πιστολή του συνιστ στούς Χριστιανούς νά γωνίζονται νά τηρήσουν τήν νότητα το Πνεύματος, πού συνδέεται μέ τόν να Κύριο Θεό, μέ τήν μία πίστη καί τό να βάπτισμα. Γράφει: «σπουδζοντες τηρεν τήν ντητα το Πνεματος ν τ συνδσμ τς ερνης. ν σμα καί ν Πνεμα, καθώς καί κλθητε ν μι λπδι τς κλσεως μν∙ ες Κριος, μα πστις, ν βπτισμα, ες Θες καί πατήρ πντων, πί πντων, καί διά πντων, καί ν πσιν μν» (φ. δ΄, 3-6). νότητα τς πίστεως συνδέεται μέ τόν ναν Κύριο, τήν μία πίστη, τό να βάπτισμα, τό να σμα, τό να Πνεμα.

πίσης, διος πόστολος σέ ναν πόμενο στίχο μιλε γιά τήν νότητα στήν θέωση: «καί ατς δωκε τούς μέν ποστλους, τούς δέ προφτας, τούς δέ εαγγελιστς, τούς δέ ποιμνας καί διδασκλους, πρς τν καταρτισμν τν γων ες ργον διακονας, ες οκοδομήν το σματος το Χριστο, μχρι καταντσωμεν ο πντες ες τήν ντητα τς πστεως καί τς πιγνσεως το υο το Θεο, ες νδρα τλειον, ες μτρον λικας το πληρματος το Χριστο» (φ. δ΄, 11-13). Ατό σημαίνει τι νότητα τς πίστεως συνδέεται μέ τήν πίγνωση το Υο το Θεο καί χει σκοπό τήν τελειότητα, νά ποκτήση νθρωπος τό μέτρο τς λικίας το πληρώματος το Χριστο, δηλαδή στήν θέωση. 

Στήν δια προοπτική κινονται καί ο Πατέρες τς κκλησίας, ο ποοι προσπαθοσαν νά διατηρήσουν τήν νότητα τς κκλησίας στήν ποκαλυφθεσα πίστη, ποδιώκοντες πό τήν κκλησία τούς αρετικούς, ο ποοι μέ τίς αρετικές διδασκαλίες διασποσαν τήν νότητα τς κκλησίας. αρεση διασπ τήν νότητα καί χι λήθεια. ναθεματισμός τν αρετικν γινόταν γιά τήν διασφάλιση τς νότητας τς πίστεως καί τς νότητας τς κκλησίας. Ο Πατέρες ταν πομάκρυναν τούς αρετικούς πό τήν κκλησία, δέν διασποσαν τήν νότητα, λλά τήν προάσπιζαν. Μιά διαφορετική ρμηνεία ποτελε παραχάραξη τς λειτουργίας τν Οκουμενικν Συνόδων τς κκλησίας.

ββς Δωρόθεος συνδέει τήν νωση τν Χριστιανν μεταξύ τους μέ τήν δια φρόνηση. «Οδέ οτω ποιε νωσιν, ς τό τος ατος χαίρειν καί τά ατά φρονεν ν Χριστ ησο!». Ατός λόγος συνδέεται μέ πολλά χωρία το ποστόλου Παύλου. Γιά παράδειγμα, στούς Χριστιανούς τς Ρώμης γράφει: « δέ Θες τς πομονς καί τς παρακλσεως δη μν τ ατ φρονεν ν λλλοις κατά Χριστν ησον, να μοθυμαδν ν νί στματι δοξζητε τν Θεν καί πατρα το Κυρου μν ησο Χριστο» (Ρωμ. ιε΄, 5-6). πίσης, στούς Χριστιανούς τν Φιλίππων γράφει: «Ε τις ον παρκλησις ν Χριστ, ε τι παραμθιον γπης, ε τις κοινωνα Πνεματος, ε τις σπλγχνα καί οκτιρμο, πληρσατ μου τήν χαρν, να τ ατ φροντε, τήν ατήν γπην χοντες, σμψυχοι, τ ν φρονοντες» (Φιλ. β΄, 1-2).

σιος σαάκ Σύρος προσδιορίζει τί κριβς εναι πνευματική νωση. Γράφει: « νωσις πνευματική στι μνήμη σφράγιστος∙ τις ν διαπύρ πόθ διαστάτως ν τ καρδί πυρσεύεται, κ τς διαμονς τς πρός τάς ντολάς δύναμιν λαμβάνουσα πρός τόν δεσμόν ο καταχρηστικς, οδέ φυσικς». πνευματική νωση γίνεται μέ τήν τήρηση τν ντολν το Χριστο καί νάπτει τόν θεο πόθο στήν καρδιά τν νθρώπων. 

Στήν κοινωνία γίνεται λόγος γιά νότητα παρά τίς πάρχουσες διαφορετικές πόψεις καί σέ ατό ποβλέπει τό δημοκρατικό πολίτευμα. Ο διαφορετικές ρχές καί τά διαφορετικά προγράμματα μεταξύ τν κομμάτων, ο διαφορετικές θέσεις καί μέσα στίς νδοκομματικές ργασίες, πού ποδεικνύονται πό τίς ψηφοφορίες, ταν κφράζωνται μέ δημοκρατικό τρόπο, θεωρονται ς στοιχεο νότητας. 

μως, στήν κκλησία τά πράγματα εναι διαφορετικά. νότητα δέν εναι μιά ξωτερική συμφωνία πόψεων, καί μάλιστα διαφοροποιημένων πό τήν παραδοθεσα πίστη καί τήν ποκαλυφθεσα παράδοση, λλά εναι καρπός το γίου Πνεύματος, κοινωνία το γίου Πνεύματος, εναι νότητα πίστεως.

πομένως, στήν κκλησία δέν εναι δυνατόν «χάριν τς νότητος» νά ναιρεται ρθόδοξη κκλησιολογία, ρθόδοξη θεολογία καί τελικά νά πονομεύεται λη ποκαλυφθεσα πίστη.
ταν πικρατ πόκλιση πό τήν πίστη δέν εναι παινετή νότητα, ντίθετα κενος πού διαφυλάσσει τήν ποκαλυφθεσα πίστη διαφυλάσσει τήν νότητα.
πίσης, στά κκλησιαστικά θέματα δέν μπορε κανείς νά κολουθ τήν διπλωματία καί νά παλινωδ, νά λλάση κάθε φορά πόψεις καί νά χαρακτηρίζη ατήν τήν νοοτροπία ς συμβολή στήν νότητα. 

Ζομε σέ μιά ποχή στήν ποία δέν πιτρέπεται νά ποδομονται καί ο διες ο λέξεις, διαιτέρως τό νόημα τς λέξεως τς νότητας, χάριν μις ξωτερικς πίπλαστης καί μεταβαλλόμενης διπλωματικς νοοτροπίας, ποία κρύπτει στοιχεα σκοπιμότητας καί φελιμισμο.

2ος/2017